Pieterskerk Leiden

De Gotische Pieterskerk was vroeger de hoofdkerk van de stad. Op de plaats van de huidige kerk stond vanaf 1121 de kapel van het grafelijk hof. De bouw van de kerk, zoals we deze nu kennen, begon in 1390. Oorspronkelijk had het gebouw een toren van 120 meter hoog, die echter in 1512 instortte. De toren stond in die tijd bekend als de Koning der Zee. Zeelieden gebruikten de toren als oriëntatiepunt.

Als gevolg van de reformatie kwam de kerk rond 1570 in protestantse handen. Een altaarstuk, van de hand van de Leidse schilder Lucas van Leyden, heeft de beeldenstorm overleefd. Het is te zien in het Stedelijk Museum de Lakenhal.

Bijzondere onderdelen van het huidige interieur zijn het koorhek uit 1425, dat rond 1550 werd aangepast in renaissancestijl en de laatgotische preekstoel uit 1532. Het gebouw is niet meer als kerk in gebruik, maar als multifunctioneel centrum, ondermeer voor culturele doeleinden.

In de Pieterskerk liggen veel Leidse beroemdheden begraven zoals Jan Steen, Gerrit Dou, Frans van Mieris de Oude, Willem van Mieris, de familie van Rembrandt van Rijn en de leider van de Pilgrim John Robinson.